حرف های دلم

عاشقتم و جــــــــــونم و فــــــــدات می کنم
زندگیمو میــــــــــــدم فقط نگــــــات می کنم

تــــــــــو من و عــــــــاشق خـــــــودت کردی
دل را خــــــــالی از کــــــــــدورت کـــــــــردی

دل میــــــــزد هـــــــر لحظه به خـــــــود اتش
دل غمگین و افســــــــــــرده و بــــــــــلاکش

دل از درد مـــــــــی گفت بگــــــــذار تا بمیرم
از دیـدن ادمـــــــــای این روزگـــــــــــار سیرم

در بـــــــازی عشق به اجبـــــــار بـــــاخته بود
از ادمـــــــــای عــــــاشق یه غول ساخته بود

تصمیم گـــــــرفت از این بنـــــــد شـــــود رها
بـــــــــرای ارامش خـــــــــود از همه شد جدا

رفت یه مـــــــــدت از اون عشق رهـــــــا شد
بـــــــرای ارامش بیشتر با تــــــــــو اشنا شد

دلی که فــــــــراموش کرده بود مهــــــر و وفا
در بـــــــــازی عشق کشیده بـــود صدها جفا

نمی دیـــــــد ادم پاک و صــــــــادق با اعتماد
از عـــــــــــاشق شدن ادمــــا می کرد انتقاد

داغ خــــــــورده بـــــــــــــود دل از عشق ادم
ســـــــرد شده بـــــــود از عاشقی دل سادم

فکــــــــر می کرد همه ادمــــــا مثـــل همند
انتظـــــــــــــــار و درد  و حســـــــرت و غمند

گریست و خنــــدید هــــــــر روز دل دیـــــوانه
ســــــوخت و سـاخت بدون پــــــــر دل پروانه

نــــــالید و خـــواند و رقصید این دل ویــــــرانه
به یاد ان که رفته بـــــــــود با دیگــری مستانه

هــــــــــر کس در زد گفت بسته این میخـــانه
از غــــــــــــم و درد لبــــــریز است این پیمانه

خورده بــــــــــــــــود از عشق ضربه ی تازیانه
شاکی بـــــــــــود از عالم و ادم حتی از زمانه

در عشق باخته بــــــــــود اما استوار و جانانه
عقل هــــــــم می کرد از او خواهش کودکانه

تا تـــــــــــــو را دید دل به تو بست بی صبرانه
تـــــــــــو را در خیال به اغوش کشید حریصانه

با تـــــــو عشق بــــــازی را شروع کرد شبانه
در دل جـــــــا گـــــــرفتی و مانـدگار و جاودانه

چـــــو صلیب عشق بـــــر گردنم گرفتی خانه
به گـــور خواهم برد عشقی که در دل پنهـانه

سازد با تــــــو و عشقی که تا ابــــــد سوزانه
بیرون نشود صلیبی که به گــــــــــردن اویزانه

من را به تختم ببندید
وتنهایم بگذارید....
هر چقدر نالیدم وفریاد زدم
به سراغم نیایید
من دارم همه را ترک میکنم!!!