حرف های دلم

گفتم هـــــر انچه حـــــــــرف که در شعــرم می گنجید
درد دلــــــــــم بــــــــود از بهر یار ولی از حــــرفم رنجید

درد دل کـــــــــردم ولی نفهمیدی هیچی از حــــــــرفم
اینقدر از تـــــــو گفتم که لبــــــــریز شد کاسه صبـــرم

حـــــرف های دلم را بدون بهــــــانه گفتــــم و نشنیدی
تــــــو را خواستم تـــــــــو من را با دیگـــــران سنجیدی

تــــــــو خواستی من , منی باشـــم که تـــو خواستی
غـــــــــافل از اینکه من تـــــویی می شدم که کاشتی

من و می خواستی بــــــــــدون غیـــــــرت و غــــــرور
مـــــرد اگه مـــــــرده قبـــــــول نمی کنه حتــی به زور

تا کی بایــــــد گفت از تــــــــو و از این همه مشکلــــم
چون نـــــــــــــداشتم محرمی اینجـــــا گویم حرف دلم

راز نگــــــاه دو عاشق را با جـــــــدایی نبایــــــــد گفت
از عشـــــــق هر دو به وقت تنهـــــــــایی بایـــــد گفت

بـــــــدون هیچ حرفی به قفس تنهایـــــی اسیـــــــرم
از دست اونــــــــــــی که دوسش دارم دل گیــــــــــرم

خـــــــدایا خیلی خسته ام دلـــــــم می خواهد بمیرم
انتقــــــــــام این دل شکسته را از کی باید بگیـــــــرم

بسه از عشق گــــــــفتن و از خــــــــاطرات ســـــرودن
دلــــــــــی ســــر به راه داشتی که از کفت ربـــــــودن

این و نگفتم که دلت بســـــــــوزه برای تنهــــــایی من
تا نسوزی درک نکنی در اتش جـــــــدایی ســــــوختن

وقتـــــــــــی جـــــــدا می شی ارام ارام داد می زنی
فقط به یــــــاد اونی فقط اسم او را فــــــریاد می زنی

می خواهی بهش بفهمونی فقط اونه عــــزیزتــــــرین
تــــــــوی دلت و فکــرت غیر اون کسی نیست بهترین

دوست داری بگی من عاشقت می مانم تا اخــــــرش
بگی دوست دارم دوست داشته ام از همـــــان اولش

مگه از تــــــو غیر دوست داشتن چیزی را خـواسته ام
دارم با جدایی می سازم و با تنهایی خود ســـاخته ام

به خــــــــاطر بر گشت تــــو شب و روز اینجا مـونده ام
من تـــــــو را دوست می دارم تا زمانی که زنــــــده ام

میدونی قربت چیه؟ هروقت از نگاه وصدای اونی که ارومت میکنه دور شدی تو غربتی