حرف های دلم

خسته شدم بـــــریدم ای عشق من چـرا یادم نمی کنی
حــــــــرفی بزن چیزی بگو چرا با پیامی شـادم نمی کنی

نکند فــــــــراموشم کرده ای یا که دیگر از من گذشته ای
نکند با کسی همنوا شده ای مرا به خـــــاطره سپرده ای

بیا و دست از لج بازی بـــــــردار و حــــــرفم و بـــده گوش
غــــــــرور و بذار کنار بـــــــــرگرد و زخم دل و بـــزن جوش

بـــــــرگرد هنوز چشمـــــــانم به راهی است که رفته ای
می دانی با رفتنت چشمــــــانم را تــــــو خیس کرده ای

به چشم خیسم نخند تـــــــو که دلت شده یه تیکه سنگ
با دیـــــگران یک رنــــــــگی اما با دل من همیشه دو رنگ

من که هیچ چــــــــــرا با احســاس خودت هم می جنگی
احساس که نداری شــاید هم داری یک احساس سنگی

بـــــــرگرد که دلی سوخته دارم و قلبی ویـــــــــرانه دارم
بــــــــاورم کن که غیر تـــــــــــو کسی در این زمانه ندارم

دلـــــــــم و ساده ی ساده به تـــو باختم و گرفتارت شدم
در فــــــــراغ دوری تــــو عذاب می کشم و بیمارت شدم

دلــــــــم همچو دریا به امــــــواج غم و درد طوفانی است
در کنج قفس قلبت گـــــــرفتار شدم و دلـم زندانی است

بیا ســـــاحل دریای دلـــــم را با یک جمله ی زیبـا رام کن
مـــــــــرا از غم و درد از این نالـــــــه های شبانه ارام کن

از من عاشق راحت دل مکن که من گــذشتم از هستیم
به امید دیدن چشم های تـو بریدم و گــذشتم از مستیم

عاشق تــــــر از من در هیچ کجای دنیـــــا نمی کنی پیدا
از همه گــــــذشتم و با خاطـرات تـــو نشستم تک و تنها

تـــــــــویی که می دانی من هنوز دوستت دارم قـدر خدا
بــــــــــرگرد و دلـــــم و از غم و غصه های دوری کن رها

من که با دیـــــدن نشان تــــــو رنـــگ از رخسـارم می پرد
صـــــدای نفس های دل نشین تــــــــو به تاراجم می برد

به کجــــــــای این دنیـــــا خواهی یافت از من عـــاشق تر
کجـــــــا پیدا خواهی کرد بـــــرای عشقت از من لایــق تر

اگــــــر دوری اگـــــر نیستی هر نفس فریــــــاد من تویی
تا اخــــــر دنیــا تا روزی که زنده ام تا ابــــد یــــاد من تویی

اگــــــر یک روزی یـــاد من افتــادی با یک پیـــــام یادم کن
بـــــــرگرد غرور و بــــذار کنار با حـــــــرف دلت شــادم کن

ما و مجنون درس عشق از یک ادیب آموختیم.... او به ظاهر گشت عاشق ما به معنی سوختیم.....