حرف های دلم

حــــــــــرفی بزن قصه گوی خاموشت شدم
فــــــــراموش نشدی که فــــراموشت شدم

یادت نـــــــــــــــره که یهو همه کست شدم
خـــــــواستم دور شم اما هم نفست شدم

حالا از شرر عشق تــــــــو دیـــــــوانه شدم
در فـــــــــــراغت راهی غم و غمخانه شدم

تـــــــــو شمع شدی و من پـــــــروانه شدم
بال و پـــــــــــــرم سوخت و افســـانه شدم

دلم با تــــــــــو شاد بـــــــــود و ویرانه شدم
عاقل بــــــــــودم و عاشق و دیـــــوانه شدم

تــــــــــو زیبا بـــــــودی و من عاشقت شدم
سر حال بـــــــــودم و حالا داغــــــونت شدم

دیگه از نفس افتـــــــــــادم و پیــــــرت شدم
پــــــــروانه بــــــــــودم و زمین گیـــرت شدم

رفتی و بیشتر عــــــــــــاشق و شیدا شدم
با من بــــــــودی اما با رفتنت تنهـــــــا شدم

دستم در دستان تـــــــو بــــــود و جدا شدم
ابــــــــــرو دار بودم و پیشت رســــــوا شدم

صدها امدند و به دل تـــــــو اسیـــــــر شدم
جوان بــــــــــودم و در انتظارت پیـــــــر شدم

خسته ام و از قفس تــــــن سیـــــــــر شدم
عاشق بـــــــــــــودم و ازت دل گیــــــر شدم

تـــــــــو لیلا شدی و من مجنـــــــــون شدم
تــــــــــو فارغ شدی و من دل خـــــون شدم

تـــــــو راحت رفتی و من افســــــــون شدم
دیـــوانه بــــودم و راهی دشت جنـون شدم

دیـــــدی اخر در عشقت پــــــــریشان شدم
عاشقی خسته و بی ســـر و سامان شدم

از غـــــــم دوری تـــــــــو اخرش گریان شدم
دلشاد تــــو بـــــــودم و سر به گـریبان شدم

روز تا شب و شب تا سحــــــــــر نالان شدم
شــــــاهد لبی خندان و اشکی پنهان شدم

جـــــــــدایی سخت است و من ویلان شدم
در فـــــــراغ تـــــــو اسیر غم و هجران شدم

اشک ریختم و بیمار درد چشمــــــــان شدم
تـــــو در بهار بودی و من زمستـــــــان شدم

پرســید: چــرا آســمان ابــری و بارانی است ؟ گفتــم: تو نبــودی، بــا او درد دل کــردم