حرف های دلم

عشق من به تـــــــــــو در گـــــــــــــــردابی گرفتار است
ســـــــــــــــر گردان و پـــــــــــــــریشان و بی قرار است

گاهی به نــــــــــــــزد غــــــــم رفته و از او خواهم کمک
غـــــــــــم گوید من غمگینــــــــــــم و دچار تردید و شک

به ســـــــــــــراغ شــــــــادی رفته و او نمی دهد جواب
اینقدر ســـــر گـــــــــــــــــرم است که دل من شد کباب

عشق من و تـــــــــــو در حال غـــــــــــــرق شدن است
این فـــــــــــاصله و دوری به پـــــــــــــایان رسیدن است

در این گـــــــــــرداب هر لحظه به پـــــــــــایان می رسم
از عشق نا امیـــــــــــــــــد و به صدایی نالان می رسم

این صــــــــدا امیــــــــــــــدی تازه به روح و تن می دهد
در این گـــــــــرداب عشق نــــــــــویدی به من می دهد

تو را از این درد که دچــــــــــــاری نجـــــــــــات می دهم
تو را به ساحـــــــــــــــل عشق و دوباره حیات می دهم

خود را به ان نــــــــــــزدیک کردم و دستـــــــانم را گرفت
من و از گــــــــــــرداب غم رهـــــــــانید و پایانم را گرفت

اون رفت و من فـــــــــــــراموش کردم بپــــــرسم نامش
چرا نجــــــــــــاتم داد و چرا من شده بـــــــــــودم رامش

چرا من خــــــــــودم را به اون صدای نـــــــــالان سپردم
چرا دست من و گـــــــــرفت و من به اون پنــــــــاه بردم

جواب چــــــــــــراهای عشق را از عقل و علم پرسیدم
عقل به فکــــــــــــر فرو رفت همینکه به ساحل رسیدم

عقل و علم جــــــــــــــواب دادن اونی که تو را داد نجات
اسمش زمــــــــــان است خواست که بـرگردی به حیات

من با تعجب پـــــــــــــرسیدم چرا زمان به من کرد کمک
عقـل گفت چون زمــان می فهمد عشق های بی کلک

این گــــــــذشت زمــان است که کند میگذرد بر منتظران
و خیلی زود میگـــــــــــــذرد بر انان که هستند هراسان

و چه طــــــــــولانی بر انان که زانـــــــوی غم کردند بغل
و چه کــــــــــوتاه بر انکه سر خـوش است و مثل عسل

زمـــــــان هیچگاه در ره عشق اغــــــاز و پایانی نیست
زمــــــــان است که می داند عظمت عشق در چیست

هیچ رخدادی از اندیشه ما پاک نخواهد شد چه زشت و چه زیبا . تنها گذر زمان است که آنها را کم رنگ می کند