حرف های دلم

                                        روزی که دل من به تمنای تو پرزد
                                        چو کبوتر لب بام تو نشستم
                                        تو به من سنگ زدی من نه رمیدم نه گسستم
                                        باز گفتم که تو صیادی و من آهوی دشتم
                                        تا به دام تو در افتدم همه جا گشتم و گشتم   

                                        می روم خسته و افسرده و زار
                                        سوی منزلگه ویرانه خویش
                                        به خدا می برم از شهر شما 
                                         دل شوریده و دیوانه خویش       

                                        اگر نمی توانم همیشه مال تو باشم

                                        اجازه بده گاهی ، زمانی از آن تو باشم

                                        و اگر نمی توانم گاهی و زمانی از آن تو باشم

                                         بگذار هر وقت که تو می گویی ، کنار تو باشم

                                         اگر نمی توانم دوست خوب و پاک تو باشم

                                         اجازه بده دوست پست و کثیف تو باشم

                                         اگر نمی توانم عشق راستین تو باشم

                                          بگذار باعث سرگرمی تو باشم

                                          اما مرا اینطوری ترک نکن

                                          بگذار در زندگی تو ، دست کم چیزی باشم....