حرف های دلم

                         روی سنگ قبرم بنویسید کبوتر شد و رفت

                         زیر باران غزلی خواند دلش تر شد و رفت

                         چه تفاوت که چه خورده است غم دل یا سم

                         انقدر غرق جنون بود که پر پر شد و رفت

                         روز میلاد:همان روز که عاشق شده بود

                         مرگ با لحظه ی میلاد برابر شد و رفت

                        او کسی بود که از غرق شدن می ترسید

                        عاقبت روی تن ابر شناور شد و رفت

                       هر غروب از دل خورشید گذر خواهد کرد

                       پسری ساده که روزی کبوتر شد و رفت